Home ข้อคิด เรื่องนี้สอนชีวิต “ไม่มีใครต่ำต้อย” อย่าเที่ยวไปดูถูกคน

เรื่องนี้สอนชีวิต “ไม่มีใครต่ำต้อย” อย่าเที่ยวไปดูถูกคน

10 second read
0
0

เจอเรื่องดีๆ อ่านง่าย ๆ ให้ข้อคิดดีมาก อ่านแล้วสอนอะไรมากมาย

เรื่องมีอยู่ว่า “คนแจวเรือจ้างกับนักศึกษา ”มีนักศึกษา ผู้คงแก่เรียนคนหนึ่ง

ได้ทำการว่าจ้างเรือแจวให้พาข้ามฟาก ในขณะที่ท้องฟ้าเต็มไปด้วยเมฆดูมืดครึ้ม

และลมเริ่มพัดจนน้ำเกิด เป็นระลอกคลื่นเล็กๆ เรือแจวได้แล่นไปอย่างช้าๆ

จนเมื่อเรือได้เข้าสู่กระแสน้ำอันเชี่ ยว กรา ดคนแจวเรือจึงต้องใช้ความอย่างระมัดระวัง

เป็นอย่างมากส่วนฝ่ายนักศึกษา นั้นกำลังนั่งก้มหน้าหนังสือเล่มใหญ่อยู่

จนในที่สุดนักศึกษาก็ได้เงยหน้าขึ้นมา จากตำราแล้วมองไปยังคนแจวเรือ

“ลุงๆ เคยอ่านหนังสือประวัติศาสตร์บ้างไหม?” นักศึกษาเอ่ยถามขึ้น

“ไม่เคยเลยครับ” คนแจวเรือจ้างตอบด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา

“ถ้างั้นลุงก็พลาดโอกาส เสียแล้วหละ ในหนังสือประวัติศาสตร์นะลุง

เต็มไปด้วยเรื่องราว ที่น่าอ่านมีเรื่องของ ก ษั ต ริ ย์ และ ร า ชิ นี ในสมัยอดีต

รวมถึงเรื่องของสงคราม การ ต่ อ สู ้ ทำให้เราสามารถรู้ว่า

คนในสมัยโบราณ ใช้ชีวิตกันแบบไหน แต่งกายกันอย่างไร

ประวัติศาสตร์จะบอกให้ได้รู้ถึง ความเจริญและความเสื่ อ ม ลงของชน ช า ติ ต่างๆ

ทำไมลุงไม่อ่านประวัติศาสตร์บ้างเล่า?”

“ผมไม่เคยเรียนหนังสือครับ” คนแจวเรือตอบ

คนแจวเรือก็ยังคงแจวเรือต่อไป ส่วนนักศึกษาก็ก้มหน้าอ่านตำราต่อไป

คงมีแต่เสียงใบแจวกระทบพื้นน้ำเท่านั้น ผ่านไปสักครู่หนึ่ง

นักศึกษาก็เอ่ยถาม คนแจวเรือขึ้นอีก ”ภูมิศาสตร์เล่าลุง เคยอ่านบ้างไหม?”

“ไม่เคยเลยครับ”“ ภูมิศาสตร์ เป็นวิชาที่สอนให้เราได้รู้จักกับโลกและประเทศต่างๆ

และยังรวมถึงกระทั่งภูเขา แม่น้ำลม พ ายุ ฝน นะลุง

วิชาภูมิศาสตร์เป็นวิชาที่น่าสนใจมาก ลุงไม่รู้จักวิชานี้เลยรึ?”

“ไม่เคยเลยครับ” คนแจวเรือตอบ

นักศึกษาส่ายหน้า“ถ้าไม่รู้จักวิชานี้ ชีวิตลุงก็เหมือนไม่มีค่าอะไรเลย”

“วิทยาศาสตร์ละลุง เคยอ่านบ้างรึเปล่า”“ไม่เคยอีกแหละคุณ”

“ลุงเนี่ยนะเป็นคนยังไงกันแน่? วิทยาศาสตร์ที่ช่วยอธิบายถึงเหตุและผลต่างๆ

ลุงรู้มั้ยความก้าวหน้าของคนเรา ในทุกวันนี้ขึ้นอยู่กับวิทยาศาสตร์โดยตรงเลยนะ

นักวิทยาศาสตร์เป็นคนที่สำคัญอย่างมากในโลกนี้เลยก็ว่าได้

แต่นี่อะไรลุงกลับไม่รู้เรื่องพวกนี้เอาเสี ยเลย ชีวิตของลุงช่างมีค่าน้อยเสียเหลือเกิน”

นักศึกษาปิดตำราของเขา และนั่งเงียบไม่พูดอะไรขึ้นอีก ในช่วงเวลานั้น

ก้อนเมฆสีดำได้แผ่ขยายและปกคลุมเต็มไปทั่วทั้งท้องฟ้าลมเริ่มพัดแรงขึ้น

มีฟ้าแลบแปลบปลาบ เป็นเหตุบอกว่าพายุกำลังจะมา

และเรือก็ยังเหลือระยะทางอีกกว่าครึ่งซึ่งไกลมากกว่าจะถึงฝั่งคนแจวเรือ

แหงนขึ้นมองท้องฟ้าด้วยสีหน้าที่หว าดหวั่ น ”ดูเมฆนั่นซิคุณ

พายุคงจะมาถึงเราในไม่ช้า คุณว่ายน้ำเป็นไหมครับ?” นักศึกษาพูดขึ้นอย่างตื่นตกใจกลัว

“ว่ายน้ำ ผมว่ายไม่เป็นหรอกลุง” บัดนี้คนแจวเรือเป็นฝ่ายเลิกคิ้วมองนักศึกษา

อย่างประหลาดใจบ้างแล้ว และพูดว่า“อะไรกัน นี่คุณว่ายน้ำไม่เป็นหรอกรึ

คุณมีความรอบรู้มากมายออกขนาดนี้ ประวัติศาสตร์เอยภูมิศาสตร์เอย

และวิชาวิทยาศาสตร์เอยคุณก็รู้ แต่ทำไมคุณถึงไม่ไปเรียนการว่ายน้ำด้วยเล่า

อีกสักประเดี๋ยวเถอะ คุณก็จะได้รู้ว่าชีวิตของคุณไม่มีค่าเลย”ลมพายุพัดแรงขึ้นเรื่อยๆ

เรือแจวลำน้อยถูกคลื่นและลมโหมซัดพัดกระหน่ำใส่เข้ามาในไม่ช้าไม่นาน

เรือแจวก็ถูกคลื่นและพ ายุซัดจนเรือ พ ลิ ก ค ว่ำ คนแจวเรือจ้างสามารถว่ายน้ำขึ้นฝั่งมาได้

อย่างปลอดภัย แต่ทว่านักศึกษ าผู้น่าสงสารได้จมหายไปในกระแสน้ำอันเชี่ยว ก ร า ด นั้นเอง..

ฮ่าาๆ อ่านแล้ว นั่งยิ้มคนเดียว เพราะเรื่องนี้สอนให้คิดอะไรได้มากมาย

“ทุกอาชีพที่สุจริตเป็นอาชีพที่มีเกียรติจะเป็นคนรวยหรือเป็นคนจนทุกคนมีเกียรติ มีศักดิ์ศรี

มีคุณค่าในความเป็นมนุษย์เท่าเทียมกัน อย่าดูถูกและเบียดเบียนซึ่งกันและกัน

ต้องให้เกียรติและเคารพในอาชีพ ของเขามองตัวเองดีพอหรือยังถ้ายังอย่าเทียวว่าให้คนอื่น”

ขอขอบคุณ r u a n t h a m _ b l o g s p o t

Load More Related Articles
Load More By Songyim
Load More In ข้อคิด

Check Also

เขียนไว้ดีมาก สิ่งที่พ่อกับแม่ อยากบอกให้ลูกรู้..อยากให้ลูกเข้าใจ

1.ไม่มีเงินใด สุขใจใช้จ่าย เท่ากับเงินของเราเอง 2.ไม่มีความรักจากชายใด จะเติมเต็มชีวิตของห…