Home ข้อคิด เวลาเจอเพื่อนเก่า เลิกอวดตำแหน่ง อ้างยศตัวเองเถิด (สละเวลาอ่านสักนิด)

เวลาเจอเพื่อนเก่า เลิกอวดตำแหน่ง อ้างยศตัวเองเถิด (สละเวลาอ่านสักนิด)

8 second read
0
0

คำว่า “เพื่อน” นั้นมีค่า มากกว่า ยศ ศักดิ์ หรือ ฐานะ ควร ถอดยศ ถอดศักดิ์

ก่อนไปงานเลี้ยงรุ่นนายเทาเรียนจบนิติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยชื่อดังของเมืองไทยปัจจุบัน

นายเทาประกอบอาชีพ นักเขียน ทนายความตามชนบทธรรมดาคนหนึ่งในต่างจังหวัด

นานๆ จะมีโอกาสเข้ากรุงเทพครั้งหนึ่ง หลังจากเรียนจบมาหลายสิบปี

ก็ไม่ได้พบเพื่อนๆ รุ่นเดียวกันอีกเลยมีอยู่วันหนึ่งเพื่อนบ้านบอกจะมีเจ้าหน้าที่

จากอำเภอระดับสูง ออกมาบริการ นายบรรเทาจึงไปร่วมประชุมที่ศาลากลางบ้าน

โดยมีนายอำเภอเดินทางมาเป็นประธาน ขณะที่พูดนายอำเภอก็เมียงมองมาที่นายบรรเทาบ่อยๆ

ครั้นจนกระทั่งเสร็จจากการให้บริการ นายอำเภอจึงให้คนมาตามนายบรรเทาไปพบ

นายอำเภอถามว่า “คุณชื่อบรรเทา จอดนอก ใช่มั๊ย” “นายเทาบอกว่าใช่ครับ”

ท่านรู้จัก ชื่อผมได้ยังงัย นายอำเภอได้ยินดังนั้น จึงพูดด้วยเสียงอันดัง

ว่า “ไอ้เทา…มึงจำกูไม่ได้รึ กูไอ้คง ที่ลอกการบ้านมึงบ่อยๆ สมัยเรียนมหาวิทยาลัยไง”

บรรเทา บอกว่าผมก็รู้สึกคุ้นๆ กับชื่อท่าน ก็พึ่งนึกได้ตอนที่ท่านลอกการบ้านนี่หละครับ

นายอำเภอบอก ตอนมึงอยู่กับกู ก็พูดธรรมดาเถอะว่ะ กูกับมึงเป็นเพื่อนกัน

หลังจากนั้นหนึ่งเดือน นายอำเภอก็มาชวนเทาไปงานเลี้ยงรุ่น ที่มหาวิทยาลัย

นายบรรเทาก็ไปร่วม ซึ่งก็ได้เจอเพื่อเก่าๆ มากมาย คุยกันสารทุกข์สุขดิบต่างๆ นานา

ซึ่งเพื่อนๆ ส่วนใหญ่ ก็มียศตำแหน่งสูงๆ ทั้งนั้น มีไม่กี่คนที่ทำอาชีพส่วนตัว

ซึ่งก็ไม่ได้รับความสนใจมากมาย นอกจากคนที่เป็นผู้ว่า นายพลตำรวจ-ทหาร นายอำเภอ

นั ก ก า ร เ มื อ ง หรือข้าราชการอื่นๆ บรรเทาและเพื่อนๆ สามสี่คน ก็คุยกันอีกกลุ่มหนึ่ง

ต่างก็มีความสุขกันดี จนงานเลิกต่างคนต่างเดินทางกลับบ้านด้วยความสุขหลายเดือนผ่านไป

จนกระทั่งครบปีหนึ่ง นายอำเภอก็ย้ายไปที่อำเภออื่น แต่ก็ไม่ลืมที่จะนัดหมายนายเทา

ให้เดินทางไปร่วมงานเลี้ยงรุ่นอีกงานเลี้ยงรุ่นปีนี้ บรรเทาก็มาถึงสถานที่จัดงาน

“เทา” เดินเข้าไปในงาน ได้ยินโฆษกประกาศต้อนรับ “ท่าน ผวจ. ท่านนายพล นายอำเภอ

และข้าราชชั้นผู้ใหญ่ ต่างประกาศแสดงตนแบบออกหน้า ออกตา บรรเทายืนงง

สงสัยว่ามาถูกงานมั๊ยนี่ เนื่องจากว่าไม่ได้ยินเสียงประกาศเหมือนงานเลี้ยงรุ่นเลย

บรรเทาได้แต่ครุ่นคิด ว่าตัวเองมางานเลี้ยงรุ่นหรือมางานเลี้ยงฉลองตำแหน่งกันแน่

ครุ่นคิดอยู่ในใจนายบรรเทาจึงเดินกลับออกมาจากงานเลี้ยง แล้วขึ้นรถกลับบ้าน

เพราะไม่มีงานเลี้ยงรุ่น แต่มีงานเลี้ยง เจ้านายต่างๆ เท่านั้น บรรเทาบอก เราไม่มีตำแหน่ง

เลยไม่มีที่ว่างของคำว่า “เพื่อน” มันหายไปตามกาลเวลา

ฝากทุกท่านไว้ว่า

อยากให้งานเลี้ยงรุ่น เป็นงานเลี้ยงรุ่นจริงๆ ไม่ใช่งานเลี้ยงตำแหน่ง งานประกาศความสำเร็จ

หรือ งานอวดของท่าน ทั้งหลาย ดังเรื่องราวของ “บรรเทา” ที่ทุกท่านได้อ่าน

เพราะนี่คือหนึ่งตัวอย่าง ที่เกิดขึ้นในชีวิตจริง “งานเลี้ยงพวกเรา” ขอให้มีเพียงเพื่อน

เนื่องจากเริ่มเห็นอาการ แล้วนะครับ เช่น เรียกกันว่าท่านฯ ท่าน ดร. ท่าน สส. ท่าน ผอ.

คิดถึงหัวอกคนที่ไม่มีตำแหน่งทางสังคม ทางราชการบ้างครับ ยิ่งยกตนข่มคนอื่นไปเรื่อยๆ

ยิ่งจะไม่มีรุ่นให้เลี้ยง ฉะนั้นงานเลี้ยงรุ่น ควรถอดหัวโขนออกให้หมด

แล้วงานเลี้ยงรุ่นของท่าน จะมีคนมาเพิ่มอีกทุกปีๆ

ขอขอบคุณ b i t c o r e t e c h

Load More Related Articles
Load More By Songyim
Load More In ข้อคิด

Check Also

คน 8 แบบ ที่อยู่เป็นในที่ทำงาน คนแบบนี้ “ไม่เคยถูกเอาเปรียบ”

1. คนที่มองออกทุกๆ เรื่อง คนประเภทนี้ มักจะมีความรู้ทันและรู้อะไรได้ไวกว่าคนอื่นๆ จึงสามาร…